ဦးဘတုတ္



ဦးဘတုတ္
(by - အာဘြား )

   ဦးဘတုတ္ အရမ္းကို သိခ်င္ေနသည္။
   အျပင္ကိုေတာ့ ထြက္မၾကည္႕ရဲ။

   မေတာ္တဆ တေယာက္ေယာက္ ေတြ႕သြား လွ်င္ သူ႕ရဲ႕  လူၾကီး လူေကာင္း ဂုဏ္အင္ကို ထိပါးႏွိုင္သည္။
   ထရံေပၚမွာ အေပါက္ေလး ရွိလို ရွိညား ရွာၾကည္႕ ေသာ္လည္း ဘာအေပါက္မွ မေတြ႕။

   ထိုေၾကာင့္ အျမင္အာ႐ံု ကို မရဘဲ အၾကား အာ႐ံုျဖင့္သာ မွန္းဆရေတာ့ သည္။
 
   သူ႕အိမ္မွာ ငွါးေနသည္႕ ေက်ာင္းဆရာ လင္မယားတို႕ အခန္းက ခပ္အုပ္အုပ္ ေျပာေနေသာ အသံ ေတြ ၾကားေနရသည္။

   ေက်ာင္းဆရာက အသက္ ေလးဆယ္နီးပါး ရွိျပီ။
   တပည္႕မကို ယူထားတာဆိုေတာ့ သူတို႕ လင္မယား အသက္ခ်င္း ေတာ္ေတာ္ကြာသည္။
   သူ႕မိန္းမ ခင္ခ်ိဳၾကည္က ႏွစ္ဆယ္ ၀န္းက်င္ေလာက္ဘဲ ရွိဦး မည္။
   အသားျဖဴျဖဴ ခပ္ေတာင့္ေတာင့္ အမ်ိဳးအစားထဲက ျဖစ္သည္။
   လမ္းေလွ်ာက္လွ်င္ တင္သားေတြကို ဆတ္ ကနဲ တုန္သြားေအာင္ ေလွ်ာက္တတ္သည္။

   သမီးအရြယ္ေလာက္မက ေျမးေလာက္ အရြယ္ ျဖစ္ေနေပမဲ့ ဖိုမ သဘာ၀ ဆိုေတာ့ ဦးဘတုတ္ ရင္ခံုမိတာကို အျပစ္ရယ္လို႕ မဆိုႏွိဳင္ေပ။

   ““  ဟင့္အင္း . . သမီးေၾကာက္တယ္  မကိုင္ ရဲဘူး . . .   ””
   ““ ရွဴး .. တိုးတိုး . . . ””
   ေက်ာင္း ဆရာရဲ႕ သတိေပးသံနဲ႕ အတူ တဖက္ခန္းက တိတ္ဆိတ္ သြား ျပန္သည္။

   ဦးဘတုတ္ ရင္ေတြ ဒိုင္းကနဲ ျဖစ္သြားသည္။
   ၾကားရတဲ့ အသံ က ေက်ာင္းဆရာရဲ႕ မိန္းမ အသံ မဟုတ္။ ခင္ခ်ိဳၾကည္႕ အသံကို ဦးဘတုတ္ ေကာင္းေကာင္း သိသည္။
   အခု ေကာင္မေလးက အသက္လဲ အမ်ားၾကီး ပိုငယ္မည္႕ ပံု ေပါက္သည္။

   ေက်ာင္းဆရာက ျခံခုန္ဘူးသည္႕ႏြား ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးဘတုတ္ နားစြန္နားဖ်ား ၾကားဘူးသည္။
   သူ႕မွာ ခင္ခ်ိဳၾကည္႕ အရင္၊ မိန္းမ အၾကီး ရွိသည္။ ကေလးေတြလဲ ရွိသည္။

   သားၾကီး မယားၾကီး ရွိေနရက္ကေန အိမ္မွာ က်ဴရွင္လာတက္သည္႕ ခင္ခ်ိဳၾကည္နဲ႕ ညိစြန္းျပီး သုတ္ေျပးလာျခင္း ျဖစ္သည္။

   ခင္ခ်ိဳၾကည္ကလဲ ခင္ခ်ိဳၾကည္ ဘဲေလ။
   ဦးဘတုတ္ ကိုယ္တိုင္  ၾကံဳဘူးေတာ့ ခက္ကဲကဲ ခပ္ထထ အမ်ိဳးအစား မွန္း  သိသည္။

   ျပီးခဲ့တဲ့ လက ေနာက္ထပ္ တႏွစ္စာ အိမ္ခန္းငွါးခ စာမခ်ဳပ္ခင္ေလး အိမ္လခ ေလွ်ာ့ေပးဖို႕ သူ႕ ကို လာေျပာဘူးသည္။
   မိန္းမတို႕ ၏ လက္နက္ အကုန္ ထုတ္သံုးျပီး ဖ်ားေယာင္း လာျခင္း ျဖစ္သည္။
   အိမ္က အဖြါးၾကီး မရွိတဲ့ အခ်ိန္ကိုမွ ေရြးလာျပီး ေစ်းလာဆစ္သည္။

   အရင္က “ အဘ ” လို႕ ေခၚရာက “ ဘ” လို႕ ေခၚသည္။
   ခင္ခ်ိဳၾကည္ လာတုန္းက  ဦးဘတုတ္  ဧည္႕ခန္းထဲက လက္တန္း မပါေသာ ပက္လက္ ကုလားထိုင္ ေပၚထိုင္ေနမိတာ ကံေကာင္းသည္။
   မတ္တတ္ သာ ဆိုပါက အသက္ၾကီးလို႕ မခိုင္တဲ့ သူ႕ဒူးမ်ိဳးနဲ႕ဆို  ေခြကနဲ လဲက်သြားေလာက္သည္။
 
   သူ႕ေဘးနား ၾကမ္းေပၚမွာ ပဆစ္တုတ္ေလး ထိုင္ျပီး အိမ္လခ ေလ်ာ့ေပးဖို႕ ေျပာေနပံုကေတာ့ အိမ္က အဖြါးၾကီးသာ ျမင္လွ်င္ ခ်က္ခ်င္း ႏွင္ထုတ္ ခံရမည္႕ပံု။

   “ လုပ္ပါ . .  ဘ ရဲ႕ . .  ” ဆိုျပီး ခၽြဲခၽြဲေလးေျပာရင္း သူ႕ ေပါင္ကို ပြတ္လိုက္ေတာ့  ေထာင္ထလာတဲ့ ငနဲကို လူသိရွင္ၾကား မျဖစ္ရ ေအာင္ ေပါင္ႏွစ္ခုၾကား အတင္း ညွပ္ျပီး ထိန္းထားခဲ့ ရဘူးေလသည္။

   အပ်ိဳႏုႏု ငယ္ငယ္ေလးကို ရထားေပမဲ့ ကေလးတေယာက္ ရျပီးျပီဆိုေတာ့ ေက်ာင္းဆရာ ညည္းေငြ႕စ ျပဳျပီ ထင္သည္။
   ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ တပည္႕မေလး တေယာက္ကို ၾကံေနတာ ျဖစ္ႏွိုင္သည္။

   ခင္ခ်ိဳၾကည္လို အပ်ံအနံ႕ ေလးမို႕ ေက်ာင္းဆရာ သိကၡာေလ်ာ တာကိုေတာ့ ခြင့္လႊတ္မယ္ဆို ခြင့္ လႊတ္လို႕ ရသည္။
   ဒါေပမဲ့ အခု ေကာင္မေလးလို ဥမမယ္ စာ မေျမာက္ေလးကို အႏိုင္ အထက္ လုပ္တာမ်ိဳးကိုေတာ့ ဦးဘတုတ္ မႏွစ္မ်ိဳ႕ေခ်။
   အခုဟာက ေကာင္မေလးက ပါတာ မဟုတ္ဘဲ ေက်ာင္းစရာက အတင္း ဖ်ားေယာင္း ေနပံုရသည္။

   ၾကားရတဲ့ စကား အရ  ေကာင္မေလးကို အတင္း ကိုင္ခိုင္း ေနပံု၇သည္။
   ဘာကို ကိုင္ခိုင္းတာလဲ ကေတာ့ သိပ္ေတြးေနစရာ မလို။

   နားစြင့္ရင္း မီးဖိုခန္းဖက္ကို ကူးလာလိုက္သည္။
   အိပ္ခန္းဖက္ ထရံက သစ္သားထရံဆိုေတာ့ အသံပိုလံုသည္။
   မီးဖိုကေတာ့ ၀ါးထရံ သာ ကာထားသည္။

   ၀ါး ထရံေပမဲ့ အေပါက္မရွိ။
   သူပဲ ေစတနာေတြ ပိုျပီး ေက်ာင္းဆရာတို႕ လင္မယား အိမ္ငွါး ခါစက ေဆးသုတ္ ေပးခဲ့တာ ျဖစ္သည္။ ယက္ထားတဲ့ ၀ါးကပ္ၾကားထဲ ေဆး၀င္ေနေတာ့ အေပါက္ေတြက ပိတ္ ကုန္သည္။
 
   “ အၾကီးၾကီးဘဲ ေနာ္ . . . သမီး တခါမွ …... . . ” အသံတခ်က္ ထြက္လာျပီး ေကာင္မေလးက သတိရသြားဟန္ျဖင့္ ေနာက္ပိုင္းကို တိုးလိုက္သျဖင့္ ဆံုးေအာင္ မၾကား လိုက္ရ။

   အဆံုးထိ မၾကားေပမဲ့ ဒီ အရြယ္ေရာက္မွေတာ့ ဦးဘတုတ္ ေျဖ႕ ေတြးတတ္ပါတယ္ေလ . . .

အကဲပါလာေသာ ေကာင္မေလးကို ခ်ဥ္လာသည္။
   ခုေခတ္ ကေလးေတြ အင္တာနက္တို႕ ဗီဒီယိုတို႕ ကေန အတတ္ေကာင္းေတြ တတ္ေနပံုရသည္။
   ဒန္႕ကၽြဲပင္ ပုခက္လႊဲမဲ့ ေခတ္ေတာ့ ေရာက္ေနျပီဟု ေတြးမိရင္း  . .

   ေျပာေနပံုက အၾကီးၾကီးကို တခါမွ မျမင္ဖူးဘူးတဲ့ ေလ
   ““လီး ျမင္ဖူးရေအာင္ . . .  ညည္းကိုညည္း ဘယ္ အရြယ္ ထင္ေနလို႕လဲ . . ”
   ဦးဘတုတ္ ေအာ္ေျပာလိုက္ခ်င္စိတ္ ေပါက္သြားသည္။
   ခုနက သနားမိတဲ့ စိတ္ေလးပင္ ေပ်ာက္သြားသည္။

   မီးဖို ျပဴတင္းေပါက္ကေန အသာကဲျပီး ျခံေထာင့္တြင္ ေရခ်ိဳး ေနေသာ အဖြါးၾကီးကို တခ်က္ လွမ္းၾကည္႕ လိုက္သည္။ သူ႕မိန္းမက ေရခ်ိဳးလွ်င္ ၾကာတတ္သည္။ ခုမွ စခ်ိဳးတာ ဆိုေတာ့ သူေခ်ာင္းနားေထာင္ဖို႕ အခ်ိန္ေကာင္းေကာင္း ရေလသည္။
 
   “   ညည္း ေရ ေသျခာ ေဆးထားရဲ႕လား . . . ” ေက်ာင္းဆရာရဲ႕  အသံထြက္လာျပီး သတိရဟန္ျဖင့္ ျပန္ တိုးသြားသည္။
   “ ေဆးထားပါတယ္ ဆရာရဲ႕  ၾကည္႕ ၾကည္႕ ေလ . . ”
   ေကာင္မေလး ေလသံ ေျပာင္း လာသည္။
   အေတာ္ကို တတ္ႏွိုင္တဲ့ ေက်ာင္း ဆရာဘဲ ဟု စိတ္ ထဲ ေတြးမိသည္။
 
   ေကာင္မေလးကလဲ အတင့္ရဲလြန္းသည္။
   “ ဆရာ ၾကည္႕ ၾကည္႕ ေလ . . ” တဲ့ . . .
   နင့္ အေကာင္က ၾကည္႕႐ံုၾကည္႕မွာ မဟုတ္ ဘူး  . . .  အေပၚက တက္ ေထာင္းမွာ . . .
   ဦးဘတုတ္ စိတ္ထဲ အေတာ္ ေအာင့္လာျပီ။

   ၾကည္႕ ရတာ အခ်စ္နဲ႕ စတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတာ့ ဟုတ္ ပံု မေပၚ။
   ဆရာ ဆိုတဲ့ အရွိန္နဲ႕ အႏိုင္ အထက္မ်ား လုပ္ေနတာလား? လို႕ ေတြးမိသည္။

   ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ ေကာင္မေလး စိတ္ပါလာပံုရသည္။
   ဒီအရြယ္ေလးေတြ ဆိုတာ စိတ္ကစား တတ္တဲ့ အရြယ္မ်ိဳးကိုး . . .
   စိတ္ေျပာင္းစိတ္လြဲ ျမန္မွာေပါ့။

   “ လွဳပ္ေနတယ္ . . . ခစ္ခစ္ ”
   ေနာက္ဆံုး တခစ္ခစ္ ရယ္သံကိုေတာင္ ၾကားျဖစ္ေအာင္ ၾကားလိုက္ေသးသည္။

   အသံၾကားရတာနဲ႕ ဦးဘတုတ္ ကနာမညိမ္ ျဖစ္လာသည္။
   “ ထရံမွာ အေပါက္ေလး တခုေလာက္ ေဖါက္ထားရရင္ ေကာင္းမယ္ ” လို႕ မၾကံေကာင္း မစည္ရာ ေတြးမိလိုက္ေလသည္။

   ဦးဘတုတ္ ေ၀ခြဲ မရ။
   သူ႕ အိမ္မွာ ဒီလို မေလွ်ာ္ မကန္ ျဖစ္ေနတာကို ခြင့္ျပဳသင့္သလား ?
   ဒါက ေက်ာင္းဆရာရဲ႕ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိစၥ ဘဲ ေလ  . . .
   ျပႆနာ တက္လာရင္လဲ သူ႕ဟာသူ ရွင္းေပါ့၊ ေကာင္မေလးက အသက္ မျပည္႕လို႕ ေထာင္တန္းက်ေတာ့လဲ သူတို႕မိသားစု ကိစၥဘဲ။
   အဲ့ဒီ အခါမယ္ အိမ္လခ ေပးႏွိဳင္ေသးရင္ ဆက္ေန၊
   မေပးႏွိဳင္ရင္ ဆင္းၾကေပါ့ေလ။

   ဒါေပမဲ့ လူမမယ္ေလး ဘ၀ ပ်က္သြားမွာကိုေတာ့ ရင္ထဲမွာ မေကာင္း။
   ဒီအသက္ ဒီအရြယ္ေလးက အိမ္ေထာင္ျပဳရ ေလာက္ေသာ အရြယ္ မဟုတ္ေသးေတာ့ ဒီေကာင္ တရား၀င္ လက္ထပ္ ယူမွာ မဟုတ္။
   ဒါဆိုရင္ ဘာသေဘာလဲ . . .
   သူငယ္မေလးကို မယူဘဲ ေျခေတာ္တင္မဲ့ သေဘာဘဲ ေပါ့ . . .
   . . .
   . . . .

   “ ဆရာ .. . မရဘူး . . .မ၀င္ေတာ့ဘူး .. . ”
   “ ရပါတယ္ . .  ဖိ ခ်လိုက္ .. . ”
   အသံက်ိဳးက်ိဳးကၽြတ္ကၽြတ္ေတြ ၾကားေနရသည္။

   “ ဘာေၾကာက္ေနတာလဲ . .  ဖိခ်လိုက္ေလဟာ. . ”
   “ အား ...  နာတယ္ . . နာတယ္ . .  ”
    ေက်ာင္း ဆရာရဲ႕ စိတ္ မရွည္သံ စကား အဆံုးမွာ ေကာင္မေလးရဲ႕ ေအာ္သံပါ ထြက္ လာသည္။

   “ ဟာ . . ေသြးေတြ . . ေသြးေတြ . . အီး . . ဟီး . .ဟီး း . ဟီး ..  ”
   “ရွဴး . . တိုးတိုး . . တိုးတိုး . . ”

   ဦးဘတုတ္ ဘယ္လို မွ သီးမခံႏွိဳင္ေတာ့။ ေဒါသေတြ ေထာင္းကနဲ ထသြားသည္။
   ဒီေလာက္ လူမဆန္တာမ်ိဳးကိုေတာ့ ဘယ္လိုမွ လွစ္လ်ဴ ႐ွဳ ျပီး ၾကည္႕မေနႏွိဳင္။

   ပုဆိုးကို တိုတို ျပင္၀တ္ လိုက္ျပီး ေနာက္ေဖးဖက္ကို ထြက္ လိုက္သည္။
   ေကာင္မေလးေအာ္သံက အေတာ္ က်ယ္သြားသည္ ထင္သည္။ ေရခ်ိဳးေနတဲ႕ အဖြါးၾကီးေတာင္ ေရဖလားၾကီး လက္ထဲ ကိုင္ရင္း ဘိုသီဖတ္သီ ေျပးလာေနသည္။

   “ ကိုဘတုတ္ . . . ဘာျဖစ္တာလဲ . . . ”
   “ ေက်ာင္း ဆရာကြ . .  ေက်ာင္းဆရာ . .  ေတာ္ေတာ္ လူ မဆန္တာ . . ေတာက္ ”
 
   ေက်ာင္းဆရာအခန္းရဲ႕ မီးဖို တံခါးကို ဆြဲဖြင့္လိုက္သည္။
   ေဒါသ အရွိန္ေၾကာင့္ အားေတြ ဘယ္က ရလာသည္ မသိ။
   အထဲက ထိုးထား ေသာ တံခါးဂ်က္ပါ ျပဳတ္ထြက္ လာသည္။

   ဦးဘတုတ္ တံခါးရိုက္ခ်ိဳးျပီး ၀င္လာတာေတြ႕ေတာ့ ပုဆိုးကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ မျပီး ကုန္းကုန္း ကြကြ ၾကီး ျဖစ္ေနေသာ ေက်ာင္းဆရာ အံ႕ၾသ သြားသည္။

   “ ဟာ . .  ဦးေလး . . .”
   “ ဘယ္လို ျဖစ္တာလဲ ေက်ာင္း ဆရာ . . ”

   မီးဖိုထဲ ၾကည္႕လိုက္ေတာ့ ၁၀ ႏွစ္ ၀န္းက်င္ အရြယ္ ေကာင္မေလး က အခန္းေထာင့္မွာ မတ္တပ္ေလး ရပ္ျပီး ငို ေနသည္။
   သူ၀တ္ထားတဲ့ စကပ္ေလးမွာ ေသြးေတြ ေပေနသည္။

   အိပ္ခန္းထဲက ေက်ာင္းဆရာရဲ႕ ကေလးေလးက စူးစူး ၀ါး၀ါး ေအာ္ငို ေနသည္။ တအိမ္ လံုး ငရဲ ပြက္သလို ပင္။

   “ ကိုဘတုတ္ . .  ကိုဘတုတ္ . . .  ဘာျဖစ္ၾကတာလဲ ”
   “ ေမာင္သက္ႏိုင္ ဘယ္လို ျဖစ္တာလဲ . . . ” အဖြါးၾကီးက နား မလည္ဟန္ျဖင့္ ႏွစ္ေယာက္လံုးကို တဆက္တည္း ေမးလိုက္သည္။

   “ ေၾကာက္တယ္ . . သမီး ေၾကာက္တယ္ . . . ဆရာ လုပ္ပါဦး . . . ”
   ဦးဘတုတ္တို႕ လွမ္းၾကည္႕ လိုက္ေတာ့ ေကာင္မေလး ေရွ႕မွာ ကဏန္း တေကာင္က လက္မ တေထာင္ေထာင္ လုပ္ ေနသည္။

   အၾကီးၾကီး မွ တကဲ့ကို အၾကီးၾကီး . . .  ဒီေလာက္ၾကီးတဲ့ ကဏန္း ဦးဘတုတ္ တခါမွ မျမင္ဘူး . .

   တျခား ကဏန္းေတြ ကလဲ ၾကမ္းေပၚမွာ ေျပးလႊား ေနသည္။

   ေက်ာင္းဆရာသည္ ေကာင္မေလးကို ေပြ႕ခ်ီလိုက္ျပီး ထမင္းစား စားပြဲေပၚတင္လိုက္သည္။
   “ ဒီမွာေန . . . နင့္ ကဏန္းက စားပြဲေပၚ မလာဘူး”  ေက်ာင္းဆရာ စိတ္ ညစ္ေနပံုရသည္။

   “ဒီကေလးမေလးက ဘယ္သူတုန္း . . ”
   “သူက  ၾကည္ေလး ညီမ ဦးေလး ”

   “ ဆရာ . . .  သမီး လက္ ကို ၾကည္႕ေပးပါဦး . .  ကဏန္း ကိုက္တာ နာေနတယ္ . . ”
   “ ကဏန္း ညွပ္တာပါ ဟာ . .  နင္ကလဲ . . . ”

   “ ဘယ္လို ျဖစ္ၾကတာတုန္း . . . ” ဦးဘတုတ္မိန္းမက အေျခအေနကို ၀င္ေမးသည္။

   “ ဒိေန႕ . . ၾကည္ေလး ေမြးေန႕ အေဒၚ ရ . . သူက ကဏန္းၾကိဳက္ေတာ့ အလုပ္က ျပန္လာရင္ စားရေအာင္ ခ်က္မလို႕၊ ကေလးအိပ္ေနလို႕ အသံေတာင္ မထြက္ရဲပါဘူး ဦးေလးရာ. . အိုးနဲ႕ မဆန္႕ေတာ့ မရရေအာင္ ထည္႕ေနတုန္း ဒီေကာင္မေလးလက္ ကိုကဏန္း ညွပ္လိုက္တာ . . .

. . .  ခုေတာ့ အစီအစဥ္ေတြ ပ်က္ပါျပီ ဦးေလး ရာ . . .  . ”


== ျပီးပါျပီ ==

No comments:

Powered by Blogger.